دیروز رفتم بایوی تلگرام کله‌فرِ مورد علاقه‌ام و خیلی اتفاقی آهنگی که گذاشته بود رو گوش دادم. قبل از اینکه کات کنیم اون آهنگ وجود نداشت (فکر کنم) و کلا چون رپ فارسی گوش نمی‌دم، دقتی نکرده بودم به آهنگ. در زمان حاضر برای بار دوم گوش دادم بهش و متن به شدت غمگین و شکست عشقی‌طور داشت. نمی‌دونم بخاطر کات اون آهنگ رو گذاشته؟! خب ما که تصمیم گرفتیم از پس مشکلات بربیاییم و دوباره رابطه رو داریم می‌سازیم. برای من اگر هم نیست، پس برای کیه؟!‍ باید فهمید.(اگر برای من گذاشته بود که الهی بگردم. اگر برای من نذا

دیشب خواب دیدم قاتل سریالی هستم و چند نفر رو کشتم و خانواده‌ی پدری این رو فهمیدن. عموم نمی‌ذاشت پسرعمومو بغل کنم استرس قاتل سریالی شدنم انقدر تو خواب زیاد شد که از خواب پریدم و به کله‌فرِ مورد علاقه‌ام پیام دادم. زنگ زد بهم و تونستم بخوابم دوباره. عجیب بود واقعا..!! می‌خوام تمرین کنم که آخرین کلمات جمله‌هام فقط فعل باشن؛ منتها چقدر سخته!! همیشه یه کلمه‌ی فعل‌نباش میوفته آخر جمله (عین همین جمله!!).

از بیکاری و وقت خالی زیاد رفتم فیلم نگاه کنم؛ آخر سر فیلم سینمایی کره‌ای "عشق در شهر بزرگ" رو انتخاب کردم. استاد دانشگاه یک استاد فرانسوی بود و از دانشجوی پسر پرسید چرا زبان فرانسوی می‌خونی و پسر هم گفت بخاطر آلبر کامو. ذهنم درگیر شد راستش..! دارم به این فکر می‌کنم که چرا زبان انگلیسی رو برای رشته‌ی دانشگاهی انتخاب کردم و وقتی به ریشه‌ی انتخابم می‌رسم، یک دختر 18 19 ساله (خودم) میاد جلوی چشمم که با دوستش داخل مترو نشسته بودن و دوستش گفت که به مترجمی برای کارشناسی فکر می‌کنه. همونجا به سرم اومد ک

روز به شدت خسته‌کننده‌ای بود. دیشب از ساعت ۱۰ روی زمین خوابم برده بود و تا ساعت ۱۰ صبح در زمان حاضر همون‌جا بودم؛ بدون تشک و با پتو مسافرتی. صبح هم چشم باز کردیم با مامان کار کردیم تا همین الان که سفره جمع کردم. کمرم خیلی درد می‌کنه. ولی در زمان حاضر قسمت خوب هم داشت: ۱. دسر موزی درست کردم و خیلی خوشمزه شد؛ ۲. بلال مزه‌دار کردم و گذاشتم داخل هواپز و بازم خیلی خوشمزه شد. این استاد راهنمای ما هم داستانی شدا...‍♀️

دقیقا یک ماهه که دارم فقط درد و مریضی می‌کشم؛ یک ماه پیش پریود شدم، پشت بندش کرونا گرفتم، خوب شدم و دو روز بعدش مشکل گوارشی پیدا کردم (از معده درد، حالت تهوع، و سردرد داشتم می‌مردم و توی دو روز، دو کیلو کم کردم از نخوردن هیچی) و تازه دیروز حالم خوب شده بود که در زمان حاضر پریود شدم. بدترین یک ماه عمرم رو گذروندم (دارم می‌گذرونم).

Mrs. Puth's sweet home ✨1405.05.30✨ 148 بچه که بودیم، خیلی بچه یعنی آخرای ابتدایی و اوایل دبیرستان، بعد از مدرسه می‌رفتیم خونه‌ی عزیز و ناهار اونجا بودیم. عصر که می‌شد و هوا که یکم به خنکی می‌رفت، با دخترعمه‌ام و دختر همسایه می‌رفتیم حیاط و از درخت‌ها توت و انار می‌چیدیم و می‌خوردیم؛ اکثرا انارها هم مفصل رسیده و قرمز نبودن و رسما سبز و کوچیک و بی‌نهایت ترش بودن.بابا امروز انار خریداری. یکی از کوچیک‌ترین انارها رو برداشتم و الان که دارم می‌خورم دقیقا مزه‌ی انارهای حیاط خونه‌

حس ضعف دارم، حس پوچی، حس عقب موندن. بیشتر از همه عذاب و سنگینی پیدا نشدن استاد راهنما (روی هوا موندنش) داره اذیتم می‌کنه و اعتماد به نفسم رو به صفر رسونده. مگه می‌شه؟! مگه می‌شه انقدر عقب باشم از همه‌کس و همه‌چیز؟! چقدر دیگه باید سختی بکشم و از خودم عصبانی باشم؟! چقدر دیگه باید فقط نظاره‌گر موفقیت بقیه باشم؟! پس کی تموم می‌شه این درد و رنج؟!